Jarenlang schreef ik over ziek zijn. Over beperkingen. Over hulpmiddelen. Over wat mijn lijf niet kon en over de impact die EDS had (en heeft) op mijn leven.

Er zijn mensen die hier al vanaf het begin meelezen (dank, vanuit de grond van mijn hart!). Die alles hebben gezien. De stappen achteruit en de stappen vooruit.

Ik heb ook de stappen van een aantal van jullie mogen volgen. Vooruit, maar ook achteruit (helaas). We zijn mensen verloren, al zijn ze nog altijd aanwezig. In ons hart.

En nu gaat er iets verschuiven en dat vind ik spannend.

Ik schrijf over wat mij bezighoudt. Altijd gedaan. Ik denk niet in aantallen en schrijf niet voor likes.

Ik schrijf voor écht.
Over waar ik sta.

Waar ik stond ga ik loslaten.
Om vooruit te gaan.

En dus gaat er iets veranderen, hier.

Ik ga schrijven over hoe het mij vergaat als ondernemer. Over het opbouwen van een bedrijf. Niet als een ‘kijk hoe goed ik ben’, maar als een nieuwe reis.

Open en eerlijk. Over mijn struggles en mijn angsten. Over mijn neiging dingen maar half af te maken. Over dat wat je vaak niet hoort.

Bespreekbaar maken is altijd een drijfveer geweest voor mij.

Mijn eerst stappen zijn gezet. Ik ga ontzettend buiten mijn comfortzone. Ik heb mijn eerste video geüpload (met je hoofd (en stem) in beeld is toch echt iets anders dan alleen een foto met wat tekst) en mijn eerste cursus (traject) wordt as we speak getest.

Voor iemand die trajecten vaak maar half doorzet is dit alleen al een doorbraak.

Ik ben onderweg en in neem jullie graag mee op deze reis!