Gehakt

Vorige week heeft erin gehakt, met een enorme hakbijl mag je wel zeggen. Een bewijs dat de wintertijd niet mijn tijd is. En dat ik me rustig moet houden.

Ik hou van de gezelligheid, van de lampjes, van de kerstboom, van de lekkere stamppotten, van de warme chocolademelk (die ik eigenlijk niet mag hebben door mijn gevoeligheid voor lactose), maar deze tijd houdt niet van mij. Mijn lijf is een drama, vochtig weer doet geen goed en de eerste Prednison kuur heb ik al achter de rug. Natuurlijk heeft mijn uitstapje naar de miljonairsfair vorige week niet bijgedragen aan een goede staat van mijn lijf, sterker nog, het is sindsdien drama met een hoofdletter D.

Mijn lijf doet pijn, ik loop als een oud wijf als ik het waag te gaan zitten en ik lig bijna de hele dag plat. In deze staat kan ik niets en daar baal ik van. Ik weet dat ik mijn lijf de tijd moet gunnen te herstellen, maar vind dat nog steeds moeilijk. Om de periode van ‘boete’ te overkomen had ik mijn Fentanyl even een tikkie opgeschroefd. Direct kreeg ik te maken met de bijwerkingen ervan. Ik heb de afgelopen week als een zombie door het huis gelopen. Mijn hoofd was een grote mistbank en ik kon de hele dag wel slapen.

Ik heb het een week volgehouden en vanmorgen besloten de pleisters weer terug te brengen naar het oude niveau. Als ik moet kiezen tussen meer pijn of een serieuze mistbank in mijn kop kies ik toch voor de pijn. Niet dat deze fijn is, verre van dat, maar ik was echt compleet van de leg. Kwam niet meer op woorden, echt niet normaal. Nu voelt mijn hoofd gelukkig weer wat helderder, kun je zien wat het doet met je systeem.

Ik schrik wel van de heftige reacties die mijn lijf momenteel laat zien. Sowieso merk ik dat ik toch echt achteruit ga; mijn nek wordt steeds instabieler. Ik krijg meer moeite met zitten en ook liggen wordt pijnlijk. Daarnaast heb ik serieus last van oorsuizen (de kerstbellen krijg ik er gratis bij) en wil mijn maag/darmstelsel het eten niet goed verwerken. Gevolg is dat ik afval en dat heb ik niet echt nodig. Een verwijzing naar de diëtiste dus maar. Ook mijn kniebraces zijn in een jaar tijd meer dan een centimeter te groot geworden, dus ik verlies nog steeds spierweefsel. EDS heeft behoorlijke gevolgen… maar goed, daarom proberen we daar met de stichting ook echt voor te vechten.

Ik heb van de week een check up gehad bij de dermatoloog en gelukkig is mijn huid redelijk rustig. De psoriasis begint wel terug te komen, maar het blijft bij een paar plekjes, dus dat is fijn. Ik ben wel doorgestuurd naar een huidtherapeute voor mijn rode neus (en ik drink niet eens), straks verwart de Kerstman me met Rudolf en spant hij me voor zijn arrenslee, dat moeten we niet hebben natuurlijk. Dan worden die cadeautjes nooit bezorgd.

Mijn handrolstoel is opnieuw afgesteld en nu kan ik ook een klein beetje zelf rollen op een vlakke ondergrond, dat is fijn! Verder is het dus rustig hier, ik hou me ook rustig. Ik ben heel bewust over mijn grens gegaan, ik heb me één avond gevoeld als een prinses. Ik heb gestraald, ik voelde me oprecht mooi en ik ben dankbaar dat ik deze avond mee mocht maken. De boete is hoog, maar zo af en toe spiek ik even in de tas waar mijn jurk nog steeds inzit en dan voel ik me weer heel even mooi. Verder hijs ik mij ‘s morgens in mijn trui en trainingsbroek om daarna weer voorzichtig in te storten op mijn bed. Ik ben B.D. (Buiten Dienst), ik neem even tijd om te herstellen. Tot later 😘

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s