Verscherpt

Ok, dit is echt het laatste wat ik er (voorlopig) over ga zeggen, eh schrijven. Het drama dat quarantaine heet en dan bedoel ik nog niet eens de ‘echte’ quarantaine waarin de mensen met keelpijn, koorts en hoesten zitten. De quarantaine voor de mensen die wél besmet zijn. Die mensen zitten namelijk daadwerkelijk opgesloten en zijn daarnaast ook nog behebt met een lading klachten én zorgen.

Nee, ik heb het over het drama van de thuisblijvers op verzoek van onze regering. Ik heb het dan dus over dat ‘drama’ waarin je thuis moet blijven, zonder feestjes en zonder dat je buitenshuis je hobby’s uit kunt voeren. Dat je het moet doen met je huisgenoten, kids en diertjes. Dat je teruggeworpen wordt op jezelf. Dat je geconfronteerd wordt met jezelf, met je verveling, met dat gevoel van onrust, dat gevoel dat er dingen van je afgenomen worden; je werk bijvoorbeeld en je vrijheid.

Ik lees op Social media weer hoe zwaar mensen dit vinden en terwijl ik het echt wel begrijp op een bepaald niveau irriteert het me toch ook. Mensen, jullie zitten amper een week in deze situatie van ‘isolatie’. Je kunt nog gewoon een rondje rond het blok hoor, het is mooi weer. Je moet alleen niet denken dat je de enige bent in deze situatie, we leven nu eenmaal in een land met 17 miljoen mensen. Die willen ook naar het bos, of het strand of de haringkar…

Je mag nog naar de supermarkt, kunt klussen in huis, kunt opruimen, bakken, knutselen, haken, breien, naaien, alleen niet in een groep én met die anderhalve meter afstand. Deel je hobby met je partner, minder eenzaam. Ja jongens, we hebben het maar zwaar… Misschien vinden jullie me nu sarcastisch of vervelend, dat kan, maar kom op zeg, wees een beetje creatief. We worden nog niet compleet opgehokt, je mag nog in de tuin.

Nee, even geen feestjes of verjaardagen, even niet naar een concert en even geen bijeenkomsten. Even tijd voor bezinning, even tijd om je te realiseren hoe belangrijk onze gezondheid is en die van anderen. Je krijgt nu de kans een held te zijn. Door jouw thuisblijven kun je wellicht een ander beschermen, is dat het niet waard je wereld even ‘on hold’ te zetten? Wees dankbaar voor alles wat je nog wél kunt, sta even stil bij wat deze periode betekent voor de natuur. Vanmiddag zaten we in de voortuin op ons bankje; overvallen door stilte. Vogels die uitbundig zongen, midden op de dag, zo vaak hoor je dat niet meer.

Ik hoop van harte dat mensen nu gaan nadenken, dat ze verder kijken. Dat ze dankbaar zijn voor hun gezondheid, meeleven met de mensen die vechten voor hun leven. Meeleven met de mensen die dierbaren hebben verloren. Meeleven met de mensen die écht eenzaam zijn, die hun dierbaren alleen achter moeten laten in een verpleeghuis bijvoorbeeld. Zeur niet over het mislopen van jouw activiteit, maar kijk verder dan je neus lang is.

Ik heb ‘geluk’, mijn eenzaamheid verminderd met het thuiszitten van mijn gezin. We zijn gelukkig nog gezond en ik hoop dat we dat mogen blijven. En wat dat thuisblijven betreft? Geloof me, het went, je bent creatiever dan je denkt. Denk in deze periode maar eens extra aan ons, de chronisch zieken die altijd in deze situatie verkeren. Luilekkerland dacht je misschien weleens stiekem, want wie wil er nu niet de hele dag een beetje Netflixen?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s