Een ondernemend pad

Vorig jaar had ik een gesprek met het UWV. Een gesprek over ondernemen, over zélf iets opbouwen. Ik had een ruwe versie van een idee in mijn hoofd en wilde weten of ik dat uit mocht voeren. Wat volgde was een fijn gesprek, een coachingstraject en een go.

Ik stond aan de start van een spannende reis!

Ik ben niet meer de ondernemer die ik was voor ik ‘ziek’ werd. Het proces van slechter worden heeft ontzettend veel met mij gedaan.

Er zijn spoken in mijn hoofd verschenen. Spoken die ik aankijk, waar ik mee aan de slag ben gegaan.

Ik denk dat dit een proces is dat nooit klaar is. Op het moment dat je kunt zeggen dat je alles weet, ben je klaar in dit leven. Uitgegroeid.

Ik ben sceptisch als mensen zeggen alle antwoorden te hebben. Ik heb als chronisch zieke meerdere psychologen versleten en geen van allen bleef. Ze dachten soms antwoorden te hebben op situaties die ze zelf nooit ervaren hebben. In mijn ogen is dit onmogelijk. Theoretische kennis is prachtig, maar een boek kan je nooit vertellen hoe het voelt om iets zelf door te maken. Dat maakt ervaringsdeskundigheid zo krachtig.

Niemand kan je overigens precies vertellen hoe je iets aan moet pakken. Iedereen is uniek. De voor jou juiste antwoorden zitten in jezelf. Een goede gids helpt je die antwoorden te vinden. En ja, die gids is zelf ook ergens zoekend in dit leven. Dat is wat het leven is.

Bovenstaande is míjn visie.
Je hoeft het daar niet mee eens te zijn.

Ik pretendeer geen antwoorden te hebben. Dat kan ik niet, want ik heb ze zelf ook niet.

Ik schrijf inmiddels tien jaar open en eerlijk over wat ik meemaak en in het bijzonder over wat dat met mij doet. En ja, dat is soms best kwetsbaar. Dit is geen mooi plaatje waar ik mij achter verschuil, alles wat ik denk en deel ben ík.

Ik heb in de loop der jaren ontelbaar veel reacties gehad van mensen die blij zijn met mijn columns. Die zeggen dat mijn woorden voor hoe iets voelt hun iets waardevols geven. Daar ben ik dankbaar voor, want dat geeft mij iets terug. Erkenning.

En nu wil ik daar meer mee doen. Omdat mijn ervaring waarde heeft. En ja, ook daar mag je iets van vinden, positief of negatief.

Ben je nieuwsgierig? Laat het me weten, dan breng ik je met liefde op de hoogte van mijn ideeën.

Voel je echter weerstand? Dan is dit waarschijnlijk niet voor jou, en dat is helemaal prima.

Ik ben iets moois aan het creëren voor wie daarvoor open durft te staan.

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeO3qbws_CXzxupP_AG8fLG_v3nPxV_H_Xko8iKI5mrPfPYdw/viewform?usp=header

Een bijzondere dag

Vandaag ben ik jarig.
Vanmorgen heb ik een intentie uitgesproken.

Dit wordt mijn jaar!

Ik heb nu zo’n vijftien jaar langs de zijlijn gestaan (of gezeten, gelegen zelfs).

Vijftien jaar!
Dat is lang.
Heel lang.

Vijftien jaar heb ik geworsteld. Gestreden met mijn lijf. Me verzet tegen van alles en nog wat.

En toen durfde ik los te laten…

In eerste instantie omdat weerstand me niets bracht. Ik bleef alleen in herhaling vallen. Vind ons brein prettig. Comfortabel.

Ergens, zo’n twee jaar geleden veranderde er iets in mij. Ik begon te voelen. Dat is maf, ik dacht dat al te doen, maar niets bleek minder waar. Ik volgde vooral adviezen over dingen die mij niet dienden. En dát heb ik uiteindelijk los durven laten.

Het was niet altijd makkelijk.
Ik ervaarde weerstand (en niet alleen van mijn eigen hoofd).

Maar ik zette ook stappen.
Eerst klein, maar ze werden steeds groter.

Ik ging het grotere geheel zien. Durfde steeds meer te vertrouwen op mijzelf. Op mijn eigen benen.

Het vertrouwen in mijn lijf weer op te bouwen.

Dit hele proces was er voor een reden, daar ben ik van overtuigd. En ik zou mijn ervaring graag inzetten om anderen te kunnen helpen. Dat was ook de reden dat ik ben gaan schrijven, tien jaar geleden.

En nu, heb ik het gevoel dat het groter mag. Meer. Zichtbaarder.

Hoe eng en oncomfortabel ik dat ergens ook vind.

Ik ben het afgelopen jaar bezig geweest met iets nieuws. Een traject om mensen die zich (net als ik) aan de zijlijn bevinden weer op weg te helpen.

Als jij voelt dat er meer is.
Dat je vastzit in de onmogelijkheden van je lijf. En je durft het aan om buiten je comfortzone te gaan. Dan ben ik je man, eh vrouw.

Stuur me een berichtje, of laat het weten in een reactie. Dan hou ik je op de hoogte van deze spannende ontwikkeling.

Dat zeg ik, dit wordt mijn jaar!
En met een beetje geluk ook dat van jou!