(over)winnen

Een bericht op mijn tijdlijn van de week, een herinnering van vorig jaar. Een jaar geleden waren we als team Facing EDS in Rotterdam voor onze tweede fotoshoot. Er is ontzettend veel gebeurd in dat jaar, achter de schermen. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik te makkelijk dacht over de plannen die in werking werden gezet.

Dat ben ik ten voeten uit, impulsief en chaotisch, ongeduldig en overenthousiast. Ik wil het en ik het wil het nu. Tja, op sommige punten ben ik de peuterspeelzaal nooit ontgroeid. Ik ben in mijn hoofd altijd al tien stappen vooruit, ik heb ambities in heel veel opzichten, teveel denk ik soms. Naast de hoge verwachtingen voor de stichting heb ik dromen op meerdere vlakken. Ergens diep in mij zit het gevoel dat er meer voor mij is weggelegd in dit leven. Het klinkt misschien wat arrogant, maar mijn woorden en zinnen moeten breder de wereld in. Ik heb een boodschap, ik heb iets te melden en ik moet daar iets mee.

Even een uitstapje naar een compleet ander onderwerp terwijl het toch op hetzelfde neerkomt. Gisteravond mocht ik met vriendin Simone naar Waylon. Een ander programma dan anders, een zeer open en eerlijke Waylon. Geen geheim makend van de keren dat hij het compleet verkloot heeft, de pijn die hij heeft aangericht, de stommiteiten uit zijn leven. Maar ook geen geheim makend van de liefde die op de achtergrond een anker is. Geboren voor het podium, iemand die graag op de voorgrond treedt. En dan die ene zin die oh zo waar is en mij zo raakt. ‘Je bent het aan jezelf verschuldigd je droom te volgen’. Het is zo waar, je kunt je leven inrichten op dat van een ander, maar dan doe je jezelf tekort.

Lang heb ik dat gezien als soort van egoïstisch, maar ik heb geleerd dat er uiteindelijk maar een iemand is waar je verantwoording aan af moet leggen en dat ben je zelf. Ik ben een zorger, al zou je dat misschien niet altijd zeggen. Ik mag dan inmiddels best een grote smoel hebben, ik leef grotendeels voor de mensen om me heen. In mijn enthousiasme te helpen neem ik weleens de verkeerde afslag, maar het is altijd vanuit een goed hart.

Ik zorg en denk te vaak voor anderen. Ik ben het mezelf verschuldigd er iets van te maken, gewoon voor mezelf. Zelfs met gebroken vleugels kun je een vlucht maken. Je zult vaker vallen, je zult er harder voor moeten werken, je zult duikvluchten maken en noodlandingen. Je valt, valt nog een keer en nog eens en toch zal ik opkrabbelen en het weer proberen en nog een keer. Ik ben een winnaar, ik zal overwinnen, ik ga ervoor en maak mijn dromen waar. Ik ben het aan mezelf verplicht het in ieder geval te proberen!

Oh en krijg je de kans, ga naar zijn show, het is een aanrader!

#waylonmusic

2 thoughts on “(over)winnen

  1. Het raakt me wat je schrijft en je hebt helemaal gelijk. Toch vind ik het soms moeilijk om met mijn beperkingen (ik heb ook eds) toch mijn dromen na te jagen…..Maar het is wel de bedoeling van het leven denk ik….

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s